* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

حسین, کسی است که به آزادی روح داده و به «بعضی ها» نان.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

عجیب حکایتی است! "عزیز" ترین ها - حسین(ع) و یوسف(ع) از "گودال" و "چاه" به آسمان عزت رسیده اند. (دکتر سنگری)

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

حسین یعنی زیبایی، مگر می شود با زیبایی همراه و همسایه بود و زیبا نشد.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

کربلا نشان داد که با شکیب در عطشی کوتاه، میتوان همیشه ی تاریخ را سیراب کرد. (دکتر سنگری)

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

هرکس کتاب 72 صفحه ای عشق -عاشورا- را خوب بخواند،
شیرازه ی سعادت را در زندگی اش گسسته نخواهد دید.      (دکتر سنگری)

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

حسین بیشتر از آب تشنه لبیک بود ، اما افسوس كه به جای افكارش زخمهای تنش را نشانمان دادند و بزرگترین درد او را بی آبی نامیدند.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

 دیدم عده ای مرده ی متحرک را که بر یک زنده ی همیشه جاوید عزاداری می کنند .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

 در عجبم از مردمی که خود زیر شلاق ظلم و ستم زندگی میکنند و بر حسینی می گریند که آزاده زیست.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

. آنان که رفتند، کاری حسینی کردند. آنان که ماندند باید کاری زینبی کنند و گرنه یزیدی اند .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

گویند "می" نمی شود از راه گوش خورد!
من "یا حسین" می شنوم مست می شوم

جانم فدای نام زیبایت، ابوالفضل
قربان زخم چشم بینایت، ابولفضل
گر من به چای القمه بودم، زِ حسرت
هر آن بخشکیدم برآن روزت ابولفضل

تاسوعا روز قمر بنی هاشم تسلیت باد

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

نام علمدار سپه آید به گوشم
انگار من عمری به او حلقه به گوشم
جانم بلرزد هر می گوید «ابوالفضل»
سرّی ست خود بنهاده در اعماق گوشم

ایام سوگواری تسلیت باد

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

نام معشوق مبر نزد من از عشق مگو

عشق دیریست كه در پیچ و خم عباس است

هر چه داریم همه از كرَم عباس است

خلقت جنت حق لطف كرم عباس است

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

یا ابوالفضل :
آموخته ایم از تو وفاداری را
خون تو نوشت معنی یاری را
ای کاش که آب کربلا می آموخت
آن روز زچشمت آبرو داری را ...

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

به یکتایی قسم یکتا است عباس

امیر کشور دلها است عباس

اگر چه زاده ام البنین است  

  و لیکن مادرش زهرا است عباس 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

یادم زوفای اشجع الناس اید   

  وز چشم ترم سوده ی الماس اید

اید به جهان اگر اگر حسین دگری 

 هیهات  برادری   چو  عباس   اید

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

ای قدوقامت تو معنی قدقامت من    ایکه الهام عبادت زوجودت گیرم

کربلا کعبه عشق است منم دراحرام      شددراین قبله عشاق دوتاتقسیرم

دست من خوردبه ابی که نصیب تو نشد    چشم من دیددراین اب روان تصویرم

باید این دیده ودستها بدهم قربانی        تاکه تکمیل شود حج من وتقدیرم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

در کلاس عاشقی عباس غوغا می کنددر دل هر عاشقی عباس مأوا می کندهر کسی خواهد رود در مکتب عشق حسین ثبت نامش را فقط عباس امضاء می کند

 * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دلم مست و لبم مست و سرم مست
بخون ای دل که صبرم رفته از دست
بخون ای دل محرم اومد از راه
بخون اجر تو با عباس بی دست

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دامن علقمه و باغ گل یاس یکی است
قمر هاشمیان بین همه ناس یکی است
سیر کردم عدد ابجد و دیدم به حساب
نام زیبای اباصالح و عباس یکی است

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

عباس یعنی ذکر طوفانی مهدی
عباس آوای غزل خوانی مهدی
درک محرم کرده ای دانی چه گویم
عباس یعنی اوج مهمانی مهدی

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

كربلا لبریز عطر یاس شد . نوبت جانبازی عباس شد

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
دانی از چه رو گاه گاه آید زلزله
چون زمین هم میكند با نام زینب هلهله
دانی از چه رو گاه گاه توفان میشود
صحنه جنگیدن عباس اكران میشود

 
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

ایمان ووفا سایه ی بالای تو بود ایثار علی (ع)نقش به سیمای تو بودگر لب نزدی به اب دریا عباس(ع)  دریای ادب میان لبهای تو بود

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

    دشمنم در كربلا نا كام بود

    تا تو بودی من پناهی داشتم

    با وجود تو سپاهی داشتم

    تا تو بودی خیمه ها پاینده بود

    اصغر شش ماهه من زنده بود

    تا توبودی خیمه ها غارت نشد

    بعد تو كس حافظ یارت نشد

    تا تو بودی چه ره ها نیلی نبود

    دستها آماده سیلی نبود

    تا تو بودی دست زینب باز بود

    بودنت بهر حرم اعجاز بود

    تا كه مشكت پاره و بی آب

    دشمن بر كینه ات شاداب شد
 
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

    بیا که بار امانت بمنزل افتاده

    بیا که کشتیت ای نوح در گل افتاده

    زراه لطف قدم نه دمی ببالینم

    که سخت کار من اینجا به مشگل افتاده

    زشوق اینکه رسد موجی از محبت تو

    دلم چوگوهر خونین بسا حل افتاده

    بدآنطریق که جان میدمند بر ابدان

    محبت تو پریروی در دل افتاده

    به مجلسم چونهی پا بهوش باش ایگل

    که مست نرگس چشمت به محفل افتاده

    به ناب خرمن زلفت دلم گرفته مکان

    خبر دهید که آتش به حاصل افتاده

    به چشم منتظرم تبر خورده صد افسوس

    برای دیدنت این خار حائل افتاده

    چنانکه پای درختان حسان ثمر ریزد

    دو دست پور علی در مقابل افتاده