گاهی نفس به تیزی شمشیر میشود

از هرچه زندگیست دلت سیر میشود

کاری ندارم از که ،کجایی،چه میکنی

بی عشق سر مکن،که دلت پیر میشود...!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

پنجره های نگاهت

رو به من مسدود است

انگار نمی بینیم...

شاید درهای رابطه بسته باشد

اما

از دیوار دلت بالا می روم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

«پیشانی ام»،

سجده گاه لب هایت؛

«چشمانم»،

میعادگاه قدم هایت؛

«دستانم»،

تکیه گاه خستگیهایت؛

و «قلبم»،

حریم دلتنگیهایت؛

تمامی اینها،

ارزانی «نیم نگاهت»!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

سوال من از تو این است :

چرا در آینه چشم های تو تصویر من پیدا نیست . . . ؟

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

سهم من از قاصدک ها

تنها فقط

دیدن و رقصیدنشان در

باد

چرا دیگر برایم از تو

خبر نمی آورند؟!!!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

گیرم که بی خیال خیالت شوم

با عطر دستانی که در گیسوانم جا گذاشته ای چه کنم؟

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

تا صدای گام هایم

در کوچه پس کوچه های شهر می پیچد

زمین

منتظر اشک هایم می شود.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

و به اضطراب دستهای پراز

تنهایی ام،

من برای التیام دردهایم

از فنجان گرم چشمانت سر میکشم

چای تلخ انتظار را...!!

قصه تلخ جدایی نشود باور من

شاید این است كه هر صبح بخواهم ز نسیم

تا بریم خبر آرد ز تو ای خوبترین پاكی ناب

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

تحمل ِ هر دویمان را ندارد،

.

.

.

اوّل کداممان

باید از پل جدایی بگذرد؟

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

درهجوم لحظه های پوچ جدایی سكوت تنها یاد گار لحظه های با تو بودن است وقتی ثانیه ها رفتن را تلنگر میزنند بودنت به كوچه فراموشی كوچ میكند

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

در سکوت دادگاه سرنوشت ، عشق بر ما حکم سنگینی نوشت. گفته شد دلداده ها از هم جدا، وای بر این حکم و این قانون زشت.....

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

آنکه بین من و تو شام جدایی آورد ، می کنم نفرینش ، یا الهی ، بکنش چون من زار ، پیش معشوقش خار ، هر دو چشمانش تار ، تا بداند چه به من می گذرد ، از غم دوری آن چشم عزیز

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

پنهان شدی و در كلماتم رها شدی

با من رفیق بودی و از من جدا شدی

رویای فاتحانه ی یك قلب ناامید

پایان عاشقانه ی یك ماجرا شدی

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

بخت اگر از تو جدایم کرده

می گشام گره از بخت ، چه باک

ترسم این عشق سرانجام مرا

بکشد تا به سراپرده خاک

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

همره باد سر پاییزی سرنوشت

من و و تو گشته جدا

رهسپاری عشق من اكنون

میسپارم تو را به دست خدا

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

نمی خواهم قلب توباشم كه با هر اتفاق بشكنم میخواهم روح تو باشم كه تنها در هنگام مرگ از تو جدا شوم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

جدا از تو نمیگردم كه تو در جسم من جانی

بدون جان عزیز دل مگر میماند انسانی

اگر چه نیستی نزدم ببینی این غم و دردم

چه با من میكند هر دم ولی دانم كه میدانی

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

گویند كه حافظ گفته ست غم جدایی و غم تنهایی دو غم اند

حال كه من دچارم به هر دو غم چه كنم

ادامه مطلب را ببینید.....