گاهی نفس به تیزی شمشیر میشود

از هرچه زندگیست دلت سیر میشود

کاری ندارم از که ،کجایی،چه میکنی

بی عشق سر مکن،که دلت پیر میشود...!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

پنجره های نگاهت

رو به من مسدود است

انگار نمی بینیم...

شاید درهای رابطه بسته باشد

اما

از دیوار دلت بالا می روم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

«پیشانی ام»،

سجده گاه لب هایت؛

«چشمانم»،

میعادگاه قدم هایت؛

«دستانم»،

تکیه گاه خستگیهایت؛

و «قلبم»،

حریم دلتنگیهایت؛

تمامی اینها،

ارزانی «نیم نگاهت»!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

سوال من از تو این است :

چرا در آینه چشم های تو تصویر من پیدا نیست . . . ؟

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

سهم من از قاصدک ها

تنها فقط

دیدن و رقصیدنشان در

باد

چرا دیگر برایم از تو

خبر نمی آورند؟!!!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

گیرم که بی خیال خیالت شوم

با عطر دستانی که در گیسوانم جا گذاشته ای چه کنم؟

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

تا صدای گام هایم

در کوچه پس کوچه های شهر می پیچد

زمین

منتظر اشک هایم می شود.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

و به اضطراب دستهای پراز

تنهایی ام،

من برای التیام دردهایم

از فنجان گرم چشمانت سر میکشم

چای تلخ انتظار را...!!